VII — POCZĄTEK

Początek (Seedling, 2021)

Ostatni etap tej drogi nie jest rozwiązaniem, lecz możliwością. Początek jest pracą o momencie, w którym po doświadczeniu rozpadu, żałoby i zanurzenia pojawia się potencjał nowego życia — jeszcze niepewny i kruchy. Film ma wyraźną strukturę drogi: rozpoczyna się obrazem przebijania się przez lód, a kończy wizją monumentalnych drzew ukazanych w ultrafioletowego timelapsu. Pomiędzy tymi punktami rozgrywa się proces powolnego wyłaniania się i wzrostu. Obraz prowadzi widza przez stan przejścia — od oporu i zamrożenia ku stopniowemu otwarciu. Zmiana nie następuje gwałtownie ani spektakularnie. Początek nie przedstawia narodzin jako wydarzenia, lecz jako proces wymagający czasu, cierpliwości i uważności. Nowy początek nie zostaje tu nazwany ani jednoznacznie zdefiniowany — ujawnia się poprzez zmianę rytmu obrazu, jego temperatury i materialności. Przejście od lodu do organicznej, niemal nienaturalnej intensywności ultrafioletowych drzew podkreśla, że odrodzenie nie jest powrotem do znanego porządku, lecz wejściem w inną formę istnienia. Po doświadczeniu negatywnych wibracji świata możliwe staje się odnalezienie własnej częstotliwości — kruchej, niestabilnej, ale autonomicznej. W mojej praktyce Początek domyka wcześniejsze etapy bez ich unieważniania. Jest momentem, w którym ruch znów staje się możliwy, a obraz staje się nośnikiem delikatnej, lecz realnej zmiany. To nie koniec procesu, lecz jego otwarcie.