III — KATASTROFA JAKO STAN

Serves Us Right (2020) - DOBRZE NAM TAK

Serves Us Right powstało w czasie izolacji, w momencie, gdy doświadczenie globalnego kryzysu zbiegło się z osobistym poczuciem zamknięcia i bezruchu. Praca wyrasta z napięcia pomiędzy rosnącą świadomością katastrofy a niemożnością bezpośredniego działania. Zamiast reagować dosłownie, zwróciłam się ku obrazowi jako przestrzeni przetworzenia — miejsca, w którym rzeczywistość może zostać zdeformowana, rozbita i złożona na nowo. Film nie dokumentuje świata zewnętrznego, lecz traktuje katastrofę jako stan ciągły. Obraz podlega intensywnym przekształceniom poprzez rytm, fragmentację i cyfrową ingerencję. Pracując na istniejących materiałach (footage BASHING), przesuwam uwagę z opowiadania zdarzeń na sam proces transformacji obrazu. Sens nie jest przekazywany wprost, lecz ujawnia się jako napięcie, wrażenie i energia narastająca wraz z kolejnymi deformacjami. Katastrofa obecna w Serves Us Right nie ma formy jednoznacznego obrazu ani pojedynczego wydarzenia. Jest konsekwencją ludzkich wyborów, konsumpcyjnego rozpędu i utraty relacji ze światem, który coraz częściej traktujemy jako zasób. Tytuł pracy ma dla mnie wymiar gorzki, ale nie oskarżycielski — wskazuje na moment, w którym odpowiedzialność przestaje być możliwa do odsunięcia. W mojej praktyce Serves Us Right zajmuje miejsce przejściowe: pomiędzy pracami o wyraźnym charakterze społeczno-politycznym a późniejszymi realizacjami, w których narracja zaczyna się kruszyć, a polityka traci język, pozostawiając po sobie jedynie drganie. To etap, w którym obraz przestaje wyjaśniać, a zaczyna rezonować.

Praca może funkcjonować jako autonomiczny film lub jako pętla instalacyjna, zapraszając widza do doświadczenia czasu kryzysu nie poprzez opowieść, lecz poprzez intensywność obrazu.